اگر داروین زنده می بود
نویسنده: جعفررضائی
دوازدهم فبروری امسال مصادف بود با دوصدمین سالروز تولد چارلز داروین. روی جلد شماره های فبروری مجله "ساینتیفیک امریکن"، "نشنل جیوگرافیک"، "نیچر"، "اکونومیست"، "تایم" و سایر مجله های معتبر تصویر داروین نقش بسته بود و بار دیگر غوغا و هنگامه ای "تکامل" برپا بود. کتابفروشی ها میزمخصوصی از کتابهای داروین را در وسط دکان گذاشته بودند و "اصل انواع" با چاپهای متنوع پرفروشترین کتاب ماه بود. "تکامل" نتیجه تحقیقات یک نابغه ساینس بود که پس از رفتن او دانشمندان با تحقیقات " تازه به تازه و نو به نو " خویش خرمن دانش بیولوژی را بزرگ، غنی و رنگین ساخته اند. امروز "تکامل" بعنوان یک اصل مسلم علمی در تمام مکاتب و دانشگاه های کشورهای غربی، روسیه، چین، هند و تعداد زیادی از کشورهای درحال توسعه تدریس می شود. داروین همواره، بعنوان نابغه ای که توانسته، بطور جدی، خرد بشر را برانگیزد و مغز انسانها را از افسانه به سوی ساینس بکشاند، مورد تمجید ساینتیست های جهان بوده است. اما این بدان مفهوم نیست که همه دل از افسانه ای نیاکان برکنده اند و به ساینس و خرد ره برده اند. حتا تا همین پارسال گروه های مسیحی انجیلی در ایالت های کنزاس و تکزاس امریکا اصرار داشتند تا در کتابهای بیالوژی افسانه آدم و حوا نیز گنجانده و تدریس شود.
بهرحال، سالگرد داروین پرشکوه تر از همیشه در فبروری امسال تجلیل شده بود، اما جمعی از ساینتیست ها می گویند که اگر داروین زنده میبود،شاید یازده هم اکتوبر شادترین روز زندگی او می بود.
پس از یک هفته اعلانات در تلویزیونهای "تاریخ"، "سی ان ان" و..، کانال "دیسکوری" امریکا دیشب مستند کشف "آردی" کهن ترین اسکلت اجداد بشر را نشر نمود و پس از آن یک ساعت میزگرد با ساینتسیت های که بر روی "آردی" کار نموده بودند داشت. آردی پانزده سال پیش در اتوپیا کشف می شود و پس از آن در مدرنترین لابرتوار های جهان در توکیو و کالیفرنیا مورد تحقیق قرار می گیرد. آردی شامل نود پارچه فسیل یک زنی است که 4.4 میلیون سال پیش زندگی می نموده است. مستند آردی محصول یازده تحقیق جداگانه و مشارکت حدودا 47 ساینتیست از شانزده کشور جهان است. پیش ازاین کهنترین اسکلت کشف شده اجداد بشر اسکلت "لوسی"بود که 3.2 میلیون سال عمر داشت. اما ویژگی آردی تنها فرق یک میلیون ساله او با لوسی نیست. مشخصات آردی" نظریه علمی" تکامل را بیشتر از همیشه تقویت نموده است. آردی با وجود آنکه با دوپا راه می رفته است، ناخن بزرگ پای راست او شبیه یک شمپانزه بوده است. آردی می توانسته است به آسانی یک شمپانزه به درخت بالاشود و از آن خود را بیاویزد. پیش از این چنان تصور می شد که حدودا 4-5 میلیون سال پیش اجداد بشر چیزی شبیه یک شمپانزه بوده و هنگام راه رفتن از دستانش بسان دو پای پیشرو استفاده می نموده است. اما آردی این نظریه را باطل می نماید و ثابت نموده است که برای میلیونها سال اجداد بشر علاوه براینکه روی دوپا راه می رفته اند و انگشتان نسبتا دراز داشته اند از امتیاز پاهای یک شمپانزه نیز برخور دار بوده اند. کشف آردی نشانگر آنستکه تکامل انسان در مدت زمان بسیار طولانی و به شکل تدریجی انجام یافته است. آردی بیانگر آنستکه اجداد انسان بلافاصله پس از ایستادن شکل امروزین را بخود نگرفته، و بلکه مدتها طول کشیده است تا از شمپانزه و "اپ"، خویشاوندان نزدیک خویش، فاصله بگیرند.
روی دو پا راه رفتن یک امر طبیعی نه، و بلکه یک پدیده ای تکاملی و منحصر به فرد انسانهاست. باوجود آنکه ایستادن و راه رفتن روی دوپا در ابتدا موجب کاهش سرعت انسانها می شد و این سبب می شد که به آسانی طعمه حیوانات دیگر شوند، منافع بیشمار نیز داشته است. راه رفتن روی دوپا سبب شد تا انسانهای بدوی بتوانند غذای بیشتر برای زنان و کودکانشان بیاورند و این موجب تکثیر نفوس اجداد بشر گردید. امروز در حالیکه رقم نفوس انسانها به هفت میلیارد نفر می رسد خویشاوندان نزدیک انسان مانند "شمپانزه و "اپ" تنها بخشهای از جنگلهای افریقا را در کنترول دارند و در حال انقراض هستند. یکی از سانتیست های مستند آردی می گوید که کشف "آردی" این پیام را می رساند که ما با اتکای به خانواده و همدیگر می توانیم از حوادث نجات بیابیم. گفتگوی ساینتیست ها اینگونه پایان می یبابد که کشف آردی سند معتبر دیگری است که ما از هیچ جای دیگر، و از آسمان و بهشت به اینجا آورده نشده ایم. وبلکه ما جز از طبیعت هستیم و تکامل نموده ایم.
(Ardipithecus, Ardi)
Lucy
Ape
لینکهای مربوط در آدرس ذیل قابل دسترس است
http://kabulpress.org/my/spip.php?article4143